هندباليست

مربیگری هندبال - قسمت دوم

دوباره سازی گلیکوژن عضله:
جایگزینی کامل ذخایر گلیکوژنی عضله پس از ورزش نیاز به چندین روز و بستگی به دو عامل مهم دارد:
1 نوع ورزش انجام شده که سبب از بین رفتن گلیکوژن شده -
2 مقدار قند مصنوعی هنگام دوره برگشت به حالت اولیه -
دو نوع فعالیت مورد بررسی قرار می گیرد:
الف) تحلیل و جایگزینی گلیکوژن عضله در ورزش های استقامتی تداومی (طولانی مدت):
ورزش های مورد نظر شامل یک ساعت فعالیت استقامتی است که متعاقب یک ساعت ورزش سنگین و طاقت
فرسا انجام می شود. چنین شکلی استنباط می شود:
الف) تنها مقداری ناکافی از گلیکوژن عضله بلافاصله در دوره برگشت به حال اولیه ( 1 الی 2 ساعت) پس از ورزش های استقامتی دوباره سازی می شود.
ب) دوباره سازی کامل گلیکوژن عضله پس از ورزش های استقامتی نیاز به تغذیه کربوهیدرات طی 2 روز  (48 ساعت) از دوره برگشت به حال اولیه دارد.
ج) بدون مصرف زیاد کربوهیدرات تنها بخش ناچیزی از گلیکوژن، حتی پس از 5 روز دوباره سازی شده است.
د) ترمیم گلیکوژن عضله متعاقب یک تغایه کربوهیدات زیاد، اغلب در اولین ساعات برگشت به حالت اولیه
پس از تمرینات استقامتی به سرعت انجام می گیرد، به نحوی که 50 درصد آن در 10 ساعت کامل می گردد.
ب)تحلیل و جایگزینی گلیکوژن عضله در ورزش های شدید و کوتاه تناوبی همچون ورزش های تیم مثل
هندبال به شرح زیر است:

الف) مقدار زیادی از گلیکوژن عضله در مدت 30 دقیقه تا 2 ساعت از برگشت به حال اولیه و در غیاب مصرف غذا (کربوهیدرات) دوباره سازی شود.
ب) دوباره سازی کامل گلیکوژن عضله نیازی به مصرف کربوهیدرات پیش از حد معمولی ندارد.
ج) با استفاده از یک رژیم غاایی معمولی یا کربوهیدرات زیاد دوباره سازی کامل گلیکوژن عضله نیاز به یک دوره 24 ساعته برگشت به حالت اولیه دارد.
د) دوباره سازی گلیکوژن عضله در اولین ساعات برگشت به حال اولیه خیلی سریع انجام شده، به نحوی که 39درصد آن در 2 ساعت و 53 درصد آن در 5 ساعت کامل شده است.

انواع متفاوت انقباض عضلانی
درونگرا (ایزوتونیک)
یا انقباض هم توان انقباض عضله با گرفتن یا حرکت در محل با یک نیروی ثابت است. در انقبنا ض ایزوتونیک تنش ثابت باقیمانده و طول ماهیچه تغییر میکند. به عنوان مثال، یک ورزشکار هندبال عمل جلو بازو با هالتر را برای تقویت عضلات دوسربازویی خود چندین بار تکرار نماید.
کانستریک
نوعی از انقباض ایزوتونیکی است زمانی که عضله کوتاه می شود و بر مقاومت غلبه می کند.

برونگرا (اکسنتریک)

عضله در حالی که طویل می شود نیرو تولید می کند در این حالت مقاومت، بیشتر از نیروی عضلانی است و می تواند باعث خستگی بیشتر عضله شود.

به عنوان مثال، یک ورزشکار هندبال به اجرای تمرینات پلایومترینک در جلسات تمرینی بپردازد.

کاربردها:
رشته پرورش اندام، توانبخشی و تمرینات پلایومتریک
محاسن:
هزینه انرژی پایین، به کارگیری تارهای تند انقباض، افزایش ضریب ایمنی ورزشکار
معایب:
جاب کننده انرژی، افزایش آسیب عضلانی، تنش عضلانی بالا
ایزومتریک (استاتیک)
نوعی از انقباض عضلانی است زمانی که تنش )انقباض( عضله افزایش می یابد ولی زاویه مفصل تغییر نمی کند.در این حالت قدرت عضله در +و - 20درجه زاویه تمرین افزایش پیدا می کند. این انقباض می توانند موجب افزایش فشار خون شود.
ایزوکنتیک
به فعالیت عضله زمانی که حرکتی را با سرعت ثابت ایجاد می کند گفته می شود. حداکثر تنش عضله در تمام طول دامنه حرکتی افزایش می یابد.

مقایسه انقباض درونگرا و برونگرا
درونگرا                                                   برونگرا
ایجاد شتاب مثبت                               کاهش دهنده شتاب
افزایش سرعت                                    کاهنده سرعت
پرش ها                                                 فرودها
پرتاب ها                                                دریافت ها
ضعیف تر                                                     قوی تر