هندباليست

تنگی کانال نخاعی

تنگي كانال نخاعي كه تنگي كانال كمري نيز ناميده مي شود معمولا در سنین بالا تظاهر می کند و می تواند موجب درد کمر شود که با فعالیت تشدید می شود. شدت اختلالات در عكس راديولو‍ژي بيمار متغیر است. در مان تنگي كانال نخاعي اغلب اقدامات طب فيزيكي است و بندرت بيماران به جراحي نياز پيدا مي كنند. در بیماران مبتلا به تنگی مادرزادی کانال نخاعی، حتی تغییرات جزیی می تواند موجب اختلال ریشه یا نخاع شود و منجر به سندرم لنگش متناوب نخاع یا آسيب نخاع گردد. این عارضه با دردی، گاهی همراه با ضعف یا اختلالات حسی تير كشنده در ساق پا مشخص می گردد که گاهی با فعالیت یا در وضعیت خاص تشدید شده و با استراحت بهبود می یابد. در چنین شرایطی، رفع فشار از روی نخاع ضرورت دارد.

اسپوندیلیت آنکیلوزان

درد و سفتی پشت و به دنبال آن محدودیت پیشرونده ی حرکات مشخصه ی این بیماری است که اغلب در مردان جوان اتفاق می افتد. یافته های زودهنگام رادیوگرافیک شامل اسکلروز و کاهش فضای مفاصل ساکروایلیاک است. درمان با داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به ویژه ایندومتاسین و آسپرین صورت می گیرد. مهمترين درمان اين بيماران روشهای طب فیزیکی، ازجمله تمرینات وضعیتی است.

بیماری نئوپلاستیک

تومورهای بدخیم خارج دورا، از علل مهم درد پشت بوده و در صورتی که درد مداوم وجود داشته و علیرغم استراحت تشدید شود، باید به این تومورها مظنون شد. این تومورها، برحسب محل ابتلاء ممکن است به فشار بر نخاع یا سندرم کودااکوینا منجر شوند. ممکن است ابتدا تغییری در رادیوگرافی ستون فقرات مشاهده نشود، اما اسکن استخوانی گاهی بیماری را نشان می دهد. تومورهای استخواني خوش خیم نیز ایجاد درد پشت می کنند و رادیوگرافی ساده ضایعه لیتیک را نشان می دهد؛ درمان، از طریق خارج کردن تومور است.

عفونت ها

عفونت های سلی و عفوني مهره ها یا دیسک های بین مهره ای می توانند موجب درد پیشرونده ی کمر و حساسیت موضعی شوند. هر چند گاهی علائم سیستمیک عفونت وجود ندارد، اما شمارش گلبول های سفید و ESR افزایش یافته است. ممکن است رادیوگرافی کاهش فضای دیسک و یک توده ی بافت نرم را نشان دهد، اما اکثراً در ابتدا طبیعی است.

اُستئومیلیت، به درمان طولانی ضدمیکروبی و گاه دبریدمان جراحی و درناژ نیاز دارد. آبسه های اپیدورال نخاعی نیز با درد و حساسیت موضعی تظاهر می کنند و گاهی با استئومیلیت همراه اند. ممکن است با شروع فشار بر نخاع، پاراپلژی سریعاً پیشرونده ی شل ایجاد شود. CTاسکن و MRI یا میلوگرافی و درمان جراحی، در صورت وجود شواهد فشار بر نخاع، باید به فوریت انجام شود. در موارد اولیه ی بدون شواهد گرفتاری نورولوژیک، درمان با آنتی بیوتیک ها به تنهایی می تواند کافی باشد.

استئوپوروز(پوکی استخوان)

 پوكي استخوان كمردرد نمي دهد مگر باعث شكستگي مهره شود. اين شكستگي ها ميتوانند ريز باشند. در بیماران مبتلا به استئوپوروز درد کمر شایع است و ممکن است با جزئی ترین تروما شکستگی مهره اتفاق بیفتد. با استفاده از حمایت برای پشت و کمر، درد بهتر می شود. فعال نگه داشتن بیمار، ترک سیگار و رژیم غذایی سرشار از کلسیم، ویتامینD و پروتئین از اهمیت برخوردار است. در زنان یائسه، درمان با استروژن می تواند مفید باشد اما بسیار کمتر از گذشته استفاده می شود. بیس فسفونات هایی مانند آلندرونات و ریزدرونات (risedronate) ممکن است سودمند باشند و در کارآزمایی های بالینی بروز شکستگی را کاهش داده اند. سایر داروهای ضدجذب استخوان مانند رالوکسیفن ـ تنظیم کننده ی انتخابی گیرنده ی استروژن ـ و ایباندرونات یا زولندرونیک اسید نیز در درمان استئوپروز مفید می باشند. صورت ضرورت، هورمون پاراتیروئید فلوئورید سدیم یا فرآورده های فسفات مفید واقع می شوند.

بیماری پاژه ی ستون فقرات

بیماری پاژه که با تخریب و ترمیم وسیع استخوانی مشخص می شود، علتی ناشناخته دارد، اما ممکن است زمینه ی فامیلی داشته باشد. درد اولیه نشانه ی شایع است. گرفتاری مهره ای می تواند منجر به بروز شواهد فشار بر ریشه ی عصبی یا نخاع شود. مقدار کلسیم و فسفر سرم طبیعی است، اما آلکالین فسفاتاز به نحو بارزی افزایش یافته است. در هنگام فعال بودن بیماری، هیدروکسی پرولین و کلسیم ادرار افزایش می یابد. رادیوگرافی، گسترش و افزایش تراکم استخوان های گرفتار را نشان می دهد و ممکن است شکستگی های خطی در استخوان های بلند مشهود باشند.

در بیماری فعال و پیشرونده، درمان باکلسیتونین، دی فسفونات ها فعالیت استئوکلاستی را کاهش می دهد. گاهی اوقات جراحی دکمپرسیو (کاهش فشار) برای عوارض عصبی ضروری است.

آنومالی های مادرزادی

آنومالی های خفیف ستون فقرات می تواند موجب درد شود، زیرا مکانیک ستون فقرات و ترازبندی آن مختل شده و موجب کاهش اندازه ی کانال نخاعی می شود و نخاع و ریشه های عصبی را مستعد فشار ناشی از تغییرات دژنراتیو یا دیگر آسیب ها می کند. کودکان و بزرگسالان جوان مبتلا به نقص مادرزادی در اتصالات ستون فقرات (دیس رافیسم نخاعی) گاهی با درد، نقص نورولوژیک در یک یا هر دو ساق پا یا اختلالات اسفنکتری تظاهر می کنند. درمان، به علت زمینه ای بستگی دارد.

تنگی نخاعی مادرزادی می تواند منجر به سندرم کلودیکاسیون نورولوژیک شود، اما معمولاً نشانه ها فقط در سال های بعدی عمر ظاهر می شوند، یعنی هنگامی که تغییرات دژنراتیو به آنومالی اضافه می شود.

آراکنوئیدیت

درد شدید در پشت و ساق پا می تواند ناشی از التهاب و فیبروز لایه ی آراکنوئیدی مننژ نخاعی (آراکنوئیدیت) باشد که ممکن است ایدیوپاتیک بوده یا مربوط به جراحی قبلی، عفونت، میلوگرافی یا بیماری طولانی دیسک باشد. درمان مناسبی وجود ندارد، اما اگر آراکنوئیدیت موضعی باشد، عمل جراحی محتمل خواهد بود. تحریک نخاع می تواند تسکین علامتی را موجب شود.

درد راجعه پشت وکمر

بیماری مفصل ران می تواند موجب درد در پشت و ران شود که با فعالیت تشدید می شود؛ معاینه، محدودیت حرکت مفصل با علامت پاتریک مثبت (درد هیپ به هنگام چرخش مفصل هیپ به سمت خارج) را نشان می دهد و رادیوگرافی نشان دهنده تغییرات دژنراتیو است. همچنین آنوریسم آئورت، ایسکمی قبلی، بیماری احشائی یا ادراری تناسلی (به ویژه بیماری های لگنی در زنان) و توده های خلف صفاقی نیز می توانند موجب درد پشت شوند. اغلب، نشانه ها و علائم دیگری وجود دارند که نشان دهنده ی بیماری زمینه ای است. علاوه بر این حساسیت موضعی ستون فقرات و محدودیت حرکتی وجود ندارد. درمان، شامل درمان علت زمینه ای است.

درد مزمن غیراختصاصی پشت وکمر

در بسیاری از بیماران که درد مزمن پشت آن ها یک معضل درمانی ایجاد می کند، علائم عینی یا علت آشکار درد، علیرغم تحقیقات مفصل کشف نمی شود. در برخی موارد، ممکن است درد اساسی وضعیتی داشته باشد؛ در موارد دیگر، ممکن است درد یک تظاهر جسمی از یک بیماری روانی باشد. دردی که از ابتدا منشأ عضوی دارد اغلب با عوامل غیرحضوری تشدید یا ایجاد می شود و منجر به ناتوانی می شود که تناسبی با نشانه ها ندارد.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی می توانند تسکین کوتاه مدت ایجاد کنند. در مورد استفاده ی طولانی ضد دردهاینارکوتیک  بهتر است به طور کلی از این داروها پرهیز شود. درمان با داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای گاهی مفید است. ارزیابی روانی بیمار هم اهمیت دارد. استراحت در بستر توصیه نمی شود و فایده ی آن به اندازه محدود کردن فعالیت است. باید از جراحی های غیرضروری پرهیز شود.

با تشکر ویژه از دکتر احدی و دکتر رئیسی